Devadatta: verschil tussen versies

{{Personen uit de Pali-canon}}

'''Devadatta''' ([[Pali]]: Devadatta; [[Sanskriet]]: Devadatta, omstreeks 562-487 v.Chr.) was een neef en discipel van [[Gautama de Boeddha]], maar wordt in de [[boeddhisme|boeddhistische]] traditie vooral herinnerd als een controversiële figuur die een breuk in de [[sangha]] probeerde te veroorzaken en de [[Boeddha]] tegenwerkte. Zijn verhaal is complex, omdat hij aanvankelijk een gerespecteerde [[monnik]] was, maar later werd afgebeeld als een antagonist vanwege zijn ambitie, jaloezie en afwijzing van de Boeddha’s leer. Zijn leven wordt beschreven in de [[Pali-Canon]] (met name de Vinaya Pitaka, Cullavagga, en Saṃyutta Nikāya), de Mahāvastu, de Lalitavistara Sūtra, en latere commentariële werken zoals de Dhammapada Atthakatha. Hoewel Devadatta in de Theravāda-traditie vaak als een schurk wordt gezien, bieden sommige Mahāyāna-teksten, zoals de Lotus Sūtra, een genuanceerder beeld waarin hij een rol speelt in de Boeddha’s verlichting.  

Devadatta’s acties escaleerden verder, en hij wordt in boeddhistische teksten beschuldigd van drie ernstige misdaden (ānantarika-kamma), die volgens de traditie leiden tot wedergeboorte in een hel:

* Poging tot schisma in de sangha: Zijn poging om de sangha te splitsen wordt gezien als een ernstige overtreding, omdat het de eenheid van de gemeenschap ondermijnde.