5.770
bewerkingen
|
Dharma-Lotus is een boeddhistische organisatie met 6 vestigingen in Nederland en een | retraitecentrum (Ekãyano) in Noord-Frankrijk |
 |  | Abonneer op onze Nieuwsbrief |
Het Boeddhisme in Sri-Lanka: verschil tussen versies
Naar navigatie springen
Naar zoeken springen
geen bewerkingssamenvatting
Geen bewerkingssamenvatting |
Geen bewerkingssamenvatting |
||
| (Een tussenliggende versie door dezelfde gebruiker niet weergegeven) | |||
| Regel 30: | Regel 30: | ||
Volgens traditionele Sri Lankaanse kronieken zoals de Mahavamsa en de Dipavamsa, werd het boeddhisme op het eiland geïntroduceerd in de derde eeuw voor Christus na het derde boeddhistische [[concilie]] door de oudere Mahinda en door de oudere non Sangamitta. Volgens de Singalees-kronieken waren beiden kinderen van keizer Ashoka. | Volgens traditionele Sri Lankaanse kronieken zoals de Mahavamsa en de Dipavamsa, werd het boeddhisme op het eiland geïntroduceerd in de derde eeuw voor Christus na het derde boeddhistische [[concilie]] door de oudere Mahinda en door de oudere non Sangamitta. Volgens de Singalees-kronieken waren beiden kinderen van keizer Ashoka. | ||
Volgens de Mahavamsa kwamen ze in Sri Lanka aan tijdens het bewind van Devanampiya Tissa van Anuradhapura (307–267 voor Christus) die zich bekeerde tot het boeddhisme en hielp bij de opbouw van de eerste boeddhistische stoepa's en gemeenschappen. Tissa schonk een koninklijk park in de stad aan de boeddhistische gemeenschap, wat het begin was van de Mahāvihāra- traditie. Mahinda wordt geassocieerd met de site van [[Mihintale]], een van de oudste boeddhistische sites in Sri Lanka. Mihintale omvat talloze grotten die mogelijk zijn gebruikt door de vroege Sri Lankaanse sangha. | Volgens de Mahavamsa kwamen ze in Sri Lanka aan tijdens het bewind van Devanampiya Tissa van Anuradhapura (307–267 voor Christus) die zich bekeerde tot het boeddhisme en hielp bij de opbouw van de eerste boeddhistische stoepa's en gemeenschappen. Tissa schonk een koninklijk park in de stad aan de boeddhistische gemeenschap, wat het begin was van de Mahāvihāra- traditie. Mahinda wordt geassocieerd met de site van [[Anuradhapura|Mihintale]], een van de oudste boeddhistische sites in Sri Lanka. Mihintale omvat talloze grotten die mogelijk zijn gebruikt door de vroege Sri Lankaanse sangha. | ||
Volgens SD Bandaranayake werd de verspreiding van het boeddhisme in deze periode zowel door de staat als door leken gepromoot. Hoewel er weinig artistieke of architecturale overblijfselen zijn uit deze beginperiode, zijn er boeddhistische grotten die bewaard zijn gebleven en die talrijke Brahmi-inscripties bevatten die geschenken aan de sangha door huisbewoners en leiders vastleggen. | Volgens SD Bandaranayake werd de verspreiding van het boeddhisme in deze periode zowel door de staat als door leken gepromoot. Hoewel er weinig artistieke of architecturale overblijfselen zijn uit deze beginperiode, zijn er boeddhistische grotten die bewaard zijn gebleven en die talrijke Brahmi-inscripties bevatten die geschenken aan de sangha door huisbewoners en leiders vastleggen. | ||
| Regel 72: | Regel 72: | ||
==Oorlogvoering, achteruitgang en herstel van de sangha== | ==Oorlogvoering, achteruitgang en herstel van de sangha== | ||
De [[ | De [[Inamaluwa|Sigiriya]] ("Leeuwenrots"), een rotsfort en een stad, gebouwd door koning Kashyapa (477 - 495 n.Chr.) Als een nieuwe, meer verdedigbare hoofdstad. Het werd ook gebruikt als een boeddhistisch klooster nadat de hoofdstad was teruggebracht naar Anuradhapura. | ||
Vanaf de 5e eeuw (na de dood van Mahanama in 428 CE) tot de elfde eeuw zag het eiland Sri Lanka de verzwakking van het koninklijk gezag van Anuradhapura, voortdurende oorlogvoering tussen Singalees koningen, pretenders en buitenlandse indringers uit Zuid-Indiase dynastieën (de Cholas , Pallavas en Pandyas ). Deze Zuid-Indiase dynastieën waren sterk hindoeïstisch en probeerden vaak de boeddhistische invloed te elimineren. Na verloop van tijd werd het Zuid-Indiase boeddhisme weggevaagd, en dit verbrak een belangrijke culturele band tussen Sri Lanka en Zuid-India. | Vanaf de 5e eeuw (na de dood van Mahanama in 428 CE) tot de elfde eeuw zag het eiland Sri Lanka de verzwakking van het koninklijk gezag van Anuradhapura, voortdurende oorlogvoering tussen Singalees koningen, pretenders en buitenlandse indringers uit Zuid-Indiase dynastieën (de Cholas , Pallavas en Pandyas ). Deze Zuid-Indiase dynastieën waren sterk hindoeïstisch en probeerden vaak de boeddhistische invloed te elimineren. Na verloop van tijd werd het Zuid-Indiase boeddhisme weggevaagd, en dit verbrak een belangrijke culturele band tussen Sri Lanka en Zuid-India. | ||