Assaji: verschil tussen versies

'''Assaji''' ([[Pali]]: Assaji; [[Sanskriet]]: Aśvajit, omstreeks 560-495 v. Chr.) was een van de eerste leerlingen van [[Gautama de Boeddha]] en een belangrijke figuur in de vroege boeddhisme|boeddhistische]] [[sangha]] (gemeenschap). Hij behoorde tot de groep van vijf asceten (pañcavaggiya) die de [[Boeddha]] vergezelden tijdens zijn jaren van strenge ascese vóór zijn [[verlichting]] en die later de eersten waren die zijn leer, de [[Dhamma]], hoorden. Assaji speelt een cruciale rol in de boeddhistische traditie, met name vanwege zijn ontmoeting met [[Sariputta]] (een van de belangrijkste discipelen van de Boeddha), waarbij hij een korte maar diepgaande samenvatting van de Dhamma gaf die Sāriputta tot bekering bracht. Zijn leven wordt beschreven in [[Pali-canon|boeddhistische geschriften]] zoals de Pali Canon (met name de Vinaya Pitaka en de Mahāvagga), de Mahāvastu, en andere vroege teksten.  

Na Siddhārtha’s verlichting onder de Bodhiboom in Bodh Gaya (ca. 528 v.Chr. of ca. 445 v.Chr.), waarbij hij de Boeddha werd, zocht hij de vijf asceten op om zijn nieuw verworven inzichten te delen. Hij vond hen in het Hertenpark (Migadāya) in Sarnath, nabij Varanasi. Daar hield de Boeddha zijn eerste leerrede, de [[Dhammacakkappavattana Sutta]] (de Leerrede over het in Beweging Zetten van het Wiel van de Dhamma), waarin hij de [[4 Edele waarheden]] en het [[8-voudige pad]] uiteenzette.

Assaji was een van de vijf asceten die deze leerrede hoorden. Volgens de Mahāvagga in de Vinaya Pitaka was Koṇḍañña de eerste die inzicht verwierf en de staat van sotāpanna (stroombetreder) bereikte, maar kort daarna bereikten ook Assaji en de andere drie asceten dit stadium van spirituele vooruitgang. Binnen enkele dagen, na verdere onderrichtingen van de Boeddha, bereikte Assaji de staat van arhat, een volledig verlichte persoon die bevrijd is van de cyclus van wedergeboorte (saṃsāra). Dit markeerde zijn transformatie van een asceet naar een van de eerste volledig verlichte discipelen van de Boeddha.