5.762
bewerkingen
|
Dharma-Lotus is een boeddhistische organisatie met 6 vestigingen in Nederland en een | retraitecentrum (Ekãyano) in Noord-Frankrijk |
 |  | Abonneer op onze Nieuwsbrief |
Thich Nhat Hanh: verschil tussen versies
Naar navigatie springen
Naar zoeken springen
geen bewerkingssamenvatting
(Nieuwe pagina aangemaakt met '{{#seo: |title=Biografie van Thich Nhat Hanh |titlemode=append |keywords=boeddhisme, boeddha, boeddhistisch, Dharma, Pali-canon, Gautama, boeddhist, waarheden, soetra, sutta, Dhamma, meditatie, inzicht, Ivar Mol, Dharma-Lotus, mindfulness, India, Nepal |description=Biografie van Thich Nhat Hanh, Boeddhistisch leraar }} {{meditatieleraar}} File:Thich Nhat Hanh 12 (cropped).jpg|thumb|right|400px|Thich-Nhat-Hahn heeft de term 'Mindfulness' geïntroduceerd omd...') |
Geen bewerkingssamenvatting |
||
| Regel 150: | Regel 150: | ||
Thầy’s niet aflatende reizen brachten hem, via Hong Kong en India weer terug naar Parijs. Daar zette hij z’n werk voor de vrede voort als officiële vertegenwoordiger van de Vietnamese boeddhistische vredesdelegatie bij de Parijse vredesbesprekingen (1968-73). Samen met vrijwilligers en vrienden die hem hielpen huurde hij een klein appartement in een arme Arabische wijk in Parijs. Naast hun werk voor vrede bleven ze zich inspannen voor hulpacties inVietnam en al gauw gaven ze duizenden kinderen die door de gewelddadigheden wees geworden waren, steun. In 1975 ondersteunden 20.000 donoren in Europa en de V.S. meer dan 10.000 wezen in Vietnam. Ze maakten lange dagen en Thầy leerde hun kleine gemeenschap om mindfulness en compassie toe te passen bij alles wat ze deden; of het een telefoongesprek was, het uitwerken van documenten, brieven schrijven, samen eten of gewoon de afwas. De dagen eindigden met zingen en stille zitmeditatie. In de weekends organiseerde Thầy dagen van aandacht en meditatie in een nabij gelegen Quaker centrum waarmee hij veel jonge mensen trok. In deze periode verdiepte Thầy de vriendschap en dialoog met andere religieuze leiders, in het bijzonder christelijke priesters en pastoors en later vormde dat weer de aanleiding tot een serie indrukwekkende boeken over de dialoog tussen boeddhisme en christendom. De jezuitenpriester en pacifist Daniel Berrigan woonde verscheidene maanden bij Thầy om meditatite leren. | Thầy’s niet aflatende reizen brachten hem, via Hong Kong en India weer terug naar Parijs. Daar zette hij z’n werk voor de vrede voort als officiële vertegenwoordiger van de Vietnamese boeddhistische vredesdelegatie bij de Parijse vredesbesprekingen (1968-73). Samen met vrijwilligers en vrienden die hem hielpen huurde hij een klein appartement in een arme Arabische wijk in Parijs. Naast hun werk voor vrede bleven ze zich inspannen voor hulpacties inVietnam en al gauw gaven ze duizenden kinderen die door de gewelddadigheden wees geworden waren, steun. In 1975 ondersteunden 20.000 donoren in Europa en de V.S. meer dan 10.000 wezen in Vietnam. Ze maakten lange dagen en Thầy leerde hun kleine gemeenschap om mindfulness en compassie toe te passen bij alles wat ze deden; of het een telefoongesprek was, het uitwerken van documenten, brieven schrijven, samen eten of gewoon de afwas. De dagen eindigden met zingen en stille zitmeditatie. In de weekends organiseerde Thầy dagen van aandacht en meditatie in een nabij gelegen Quaker centrum waarmee hij veel jonge mensen trok. In deze periode verdiepte Thầy de vriendschap en dialoog met andere religieuze leiders, in het bijzonder christelijke priesters en pastoors en later vormde dat weer de aanleiding tot een serie indrukwekkende boeken over de dialoog tussen boeddhisme en christendom. De jezuitenpriester en pacifist Daniel Berrigan woonde verscheidene maanden bij Thầy om meditatite leren. | ||
Thầy ging in z’n Parijse tijd boeddhisme te doceren aan de gerenommeerde Sorbonne. Als professor had hij toegang tot de uitgebreide boeddhistische manuscripten van de nationale bibliotheek. Thầy ontdekte daar zeldzame documenten met details over het leven van meester Tăng Hội, een monnik uit de 3e eeuw met een Vietnamese en Indiase achtergrond, die de eerste zenmeester in China werd, drie eeuwen voor Bodhidharma. Meester Tăng Hội beoefende en onderwees Zen, hij was een pionier in de Mahāyāna traditie en hij baseerde zich op meditatieteksten uit het vroege boeddhisme alsmede op teksten waarin de bewuste adem en mindfulness benadrukt werden (de Satipaṭṭhāna and Ānāpānasati soetra’s). Het ontdekken van de geschriften over zo’n belangrijke vroege Vietnamese zenleraar was een bron van inspiratie en het baande een weg naar het soort Zen dat Thầy zou ontwikkelen en onderwijzen in het Westen. | Thầy ging in z’n Parijse tijd boeddhisme te doceren aan de gerenommeerde Sorbonne. Als professor had hij toegang tot de uitgebreide boeddhistische manuscripten van de nationale bibliotheek. Thầy ontdekte daar zeldzame documenten met details over het leven van meester Tăng Hội, een monnik uit de 3e eeuw met een Vietnamese en Indiase achtergrond, die de eerste zenmeester in China werd, drie eeuwen voor [[Bodhidharma]]. Meester Tăng Hội beoefende en onderwees Zen, hij was een pionier in de Mahāyāna traditie en hij baseerde zich op meditatieteksten uit het vroege boeddhisme alsmede op teksten waarin de bewuste adem en mindfulness benadrukt werden (de Satipaṭṭhāna and Ānāpānasati soetra’s). Het ontdekken van de geschriften over zo’n belangrijke vroege Vietnamese zenleraar was een bron van inspiratie en het baande een weg naar het soort Zen dat Thầy zou ontwikkelen en onderwijzen in het Westen. | ||
Thầy’s openlijke activisme beperkte zich niet alleen tot het boeddhisme en de vrede. Samen met Alfred Hassler (van de Fellowship of Reconciliation) en andere op de voorgrond tredende intellectuelen en wetenschappers hielp Thầy bij het tot stand brengen van de eerste milieuconferentie in Menton, in Frankrijk. Hun actie begon met de Verklaring van Menton: “Een boodschap aan onze 3,5 miljard buren op Planeet Aarde”, waarin de vernietiging van de natuur, de vervuiling en de bevolkingsgroei werden benoemd. De verklaring werd door meer dan 2.000 wetenschappers ondertekend. Thầy en zijn bondgenoten ontmoetten V.N. secretaris-generaal U Thant in het jaar daarna om zijn steun te krijgen. De “Dai Dong” milieuconferentie verliep parallel aan de V.N. topconferentie inzake het leefmilieu van de mens in Stockholm in 1972. Diepe ecologie, interzijn, en het belang van het beschermen van de Aarde bleven op een indrukwekkende manier een centraal thema in Thầy’s lessen en lezingen, in de ethiek en in zijn boeken. | Thầy’s openlijke activisme beperkte zich niet alleen tot het boeddhisme en de vrede. Samen met Alfred Hassler (van de Fellowship of Reconciliation) en andere op de voorgrond tredende intellectuelen en wetenschappers hielp Thầy bij het tot stand brengen van de eerste milieuconferentie in Menton, in Frankrijk. Hun actie begon met de Verklaring van Menton: “Een boodschap aan onze 3,5 miljard buren op Planeet Aarde”, waarin de vernietiging van de natuur, de vervuiling en de bevolkingsgroei werden benoemd. De verklaring werd door meer dan 2.000 wetenschappers ondertekend. Thầy en zijn bondgenoten ontmoetten V.N. secretaris-generaal U Thant in het jaar daarna om zijn steun te krijgen. De “Dai Dong” milieuconferentie verliep parallel aan de V.N. topconferentie inzake het leefmilieu van de mens in Stockholm in 1972. Diepe ecologie, interzijn, en het belang van het beschermen van de Aarde bleven op een indrukwekkende manier een centraal thema in Thầy’s lessen en lezingen, in de ethiek en in zijn boeken. | ||