5.762
bewerkingen
|
Dharma-Lotus is een boeddhistische organisatie met 6 vestigingen in Nederland en een | retraitecentrum (Ekãyano) in Noord-Frankrijk |
 |  | Abonneer op onze Nieuwsbrief |
Gautama de Boeddha: verschil tussen versies
→Gautama de asceet
| Regel 37: | Regel 37: | ||
==Gautama de asceet== | ==Gautama de asceet== | ||
Siddhartha had onderwijs gekregen van | Siddhartha had onderwijs gekregen van 2 meditatieleraren en wist dat andere leraren hem weinig meer zouden kunnen aanbieden. Het was nu 5 jaar geleden dat hij zijn gezin verlaten had en hij zag in dat hij van nu af aan middels zelfinzicht zijn verlichting moest gaan ontdekken. Hij stak de rivier de Neranjara over en kwam in het dorp Uruvela aan de voet van de Dangsiri berg. Hier waren uitgestrekte wouden en grotten en hij besloot te gaan mediteren gedurende een langere periode. | ||
De eenzaamheid viel hem tegen en hij merkte op dat hij angst had voor wilde dieren en dat hij zich ‘s nachts onbehaaglijk en alleen voelde. Hij ging alle oefeningen herhalen welke hij in de afgelopen 5 jaar had geleerd en zo herinnerde hij zich ook de methoden van de asceten en hoewel hij zijn twijfels had begreep hij dat je geen vuur kunt maken van zacht, nat hout. Hij besloot deze methode ook te proberen en in plaats van dagelijks een bedelronde te maken deed hij dat nu eens per week en accepteerde ook niet meer dan wat in de holte van zijn hand paste. In plaats van zijn haren te scheren trok hij deze uit en hij stopte met elke vorm van lichaamsverzorging: “het meeste vuil valt er vanzelf wel weer af”. Hij trok zich steeds meer terug en woonde enige tijd op de lijkenvelden en begon de onverteerde stukjes in zijn eigen ontlasting en dat van voorbijtrekkende runderen te eten. Later noemt hij dit de grote vuilconsumptie. | De eenzaamheid viel hem tegen en hij merkte op dat hij angst had voor wilde dieren en dat hij zich ‘s nachts onbehaaglijk en alleen voelde. Hij ging alle oefeningen herhalen welke hij in de afgelopen 5 jaar had geleerd en zo herinnerde hij zich ook de methoden van de asceten en hoewel hij zijn twijfels had begreep hij dat je geen vuur kunt maken van zacht, nat hout. Hij besloot deze methode ook te proberen en in plaats van dagelijks een bedelronde te maken deed hij dat nu eens per week en accepteerde ook niet meer dan wat in de holte van zijn hand paste. In plaats van zijn haren te scheren trok hij deze uit en hij stopte met elke vorm van lichaamsverzorging: “het meeste vuil valt er vanzelf wel weer af”. Hij trok zich steeds meer terug en woonde enige tijd op de lijkenvelden en begon de onverteerde stukjes in zijn eigen ontlasting en dat van voorbijtrekkende runderen te eten. Later noemt hij dit de grote vuilconsumptie. | ||
Zijn ijzeren discipline dwong respect af in de omgeving en naast een groep bewonderaars kreeg hij ook 5 volgelingen die zijn voorbeeld gaan volgen. Eén van hen was de 15 jaar oudere brahmaanse priester Kondañña die aanwezig was bij zijn naamgevingceremonie. De overige volgelingen heetten Bhaddiya, Vappa, Mahãnãma en [[Assaji]], allemaal zonen van Brahmanen en ex-leerlingen van Uddãlaka Ãruni. Ze maakten een afspraak dat de eerste die de | Zijn ijzeren discipline dwong respect af in de omgeving en naast een groep bewonderaars kreeg hij ook 5 volgelingen die zijn voorbeeld gaan volgen. Eén van hen was de 15 jaar oudere brahmaanse priester Kondañña die aanwezig was bij zijn naamgevingceremonie. De overige volgelingen heetten Bhaddiya, Vappa, Mahãnãma en [[Assaji]], allemaal zonen van Brahmanen en ex-leerlingen van Uddãlaka Ãruni. Ze maakten een afspraak dat de eerste die de verlichting zou bereiken het de anderen direct zou gaan onderwijzen. | ||
Tijdens één van zijn meditaties herinnerde hij het ceremoniële eerste ploegen van het jaar waar hij als jongeling naar keek, hoe de ploeg door de aarde sneed en dit de aanleiding was voor een spontane en diepgaande meditatie. Hij zag in dat een diepgaande meditatie ook te bereiken is zonder ascese en hij herinnerde zich voornamelijk de vreugde en ontspanning welke hij elke keer ervoer als hij een nieuwe meditatietechniek aanleerde. Maar deze technieken waren altijd een middel om een hoger doel te bereiken en zodra hij dat probeerde verloor hij de vreugde. Hij ontdekte dat deze vreugde een heel andere vreugde was dan de vreugde van de begeerte en het ego en dat deze vreugde juist voedend is voor lichaam en geest en dat deze twee in balans moeten zijn om überhaupt te kunnen mediteren. Hij verwoorde het later als volgt: | Tijdens één van zijn meditaties herinnerde hij het ceremoniële eerste ploegen van het jaar waar hij als jongeling naar keek, hoe de ploeg door de aarde sneed en dit de aanleiding was voor een spontane en diepgaande meditatie. Hij zag in dat een diepgaande meditatie ook te bereiken is zonder ascese en hij herinnerde zich voornamelijk de vreugde en ontspanning welke hij elke keer ervoer als hij een nieuwe meditatietechniek aanleerde. Maar deze technieken waren altijd een middel om een hoger doel te bereiken en zodra hij dat probeerde verloor hij de vreugde. Hij ontdekte dat deze vreugde een heel andere vreugde was dan de vreugde van de begeerte en het ego en dat deze vreugde juist voedend is voor lichaam en geest en dat deze twee in balans moeten zijn om überhaupt te kunnen mediteren. Hij verwoorde het later als volgt: | ||
| Regel 47: | Regel 47: | ||
''Met deze methode, langs de weg, door middel van deze harde ascese bereikte ik geen bijzondere kennis en visie, de edelen waardig, die de menselijke toestand overstijgt. En waarom niet? Omdat ik dat edele inzicht (pañña) niet bereikte, dat, als men het heeft, de uitweg blijkt te zijn en voor de betrokkene al gehele vernietiging van het lijden met zich meebrengt.''Majjhima Nikaya 12, I, p. 81. | ''Met deze methode, langs de weg, door middel van deze harde ascese bereikte ik geen bijzondere kennis en visie, de edelen waardig, die de menselijke toestand overstijgt. En waarom niet? Omdat ik dat edele inzicht (pañña) niet bereikte, dat, als men het heeft, de uitweg blijkt te zijn en voor de betrokkene al gehele vernietiging van het lijden met zich meebrengt.''Majjhima Nikaya 12, I, p. 81. | ||
Na het pad van ascese 6 jaar gevolgd te hebben besloot hij weer te gaan eten en wederom een samana te worden. Een gezonde geest in een gezond lichaam zorgde ervoor dat hij zowel op fysiek als op geestelijk niveau moest aansterken. Middels de technieken die hij bij Ãlãra en Uddãlaka had geleerd kon hij zijn geest weer tot rust en vrede brengen. Nadat hij dit stadium wederom bereikt en vervolgens gesystematiseerd had noemde hij dit proces de 4 fasen van verzinking | Na het pad van ascese 6 jaar gevolgd te hebben besloot hij weer te gaan eten en wederom een samana te worden. Een gezonde geest in een gezond lichaam zorgde ervoor dat hij zowel op fysiek als op geestelijk niveau moest aansterken. Middels de technieken die hij bij Ãlãra en Uddãlaka had geleerd kon hij zijn geest weer tot rust en vrede brengen. Nadat hij dit stadium wederom bereikt en vervolgens gesystematiseerd had, noemde hij dit proces de 4 fasen van verzinking. Wat zijn leraren zagen als het eindpunt (het doel) van meditatie zag hij als het beginpunt. Er was rust gecreëerd en nu kon hij vanuit een neutrale observatie op zoek gaan naar de bronnen van onrust. Deze zoektocht zou hij later beschrijven als -het 3 weten- en dit deed hij onder een Bodhi boom gedurende een nachtelijke meditatie die hij opdeelde in 3 sessies/nachtwaken. | ||
===de 3 waken (het 3 weten)=== | |||
Tijdens de eerste nachtwake zag hij de wereld van verschijnselen waar hij zelf deel van uitmaakte, zag zijn voorgaande levens, zag het blad aan de boom waar tegelijk het water uit de wolken en de grondstoffen in de aarde aanwezig waren, zag het blad van de boom vallen en weer grondstof voor de aarde worden zag in dat geboorte en sterven niet bestaan maar deel uitmaken van de aanwezigheid van verschijnselen. Alles omvat alles en alles is van alles afhankelijk zonder een afzonderlijk, blijvend zelf te zijn. Hij besefte dat de verlichting in twee principes zat n.l.onderlinge afhankelijkheid en zelfloosheid. Dit eerste weten noemde hij vijiã. | Tijdens de eerste nachtwake zag hij de wereld van verschijnselen waar hij zelf deel van uitmaakte, zag zijn voorgaande levens, zag het blad aan de boom waar tegelijk het water uit de wolken en de grondstoffen in de aarde aanwezig waren, zag het blad van de boom vallen en weer grondstof voor de aarde worden zag in dat geboorte en sterven niet bestaan maar deel uitmaken van de aanwezigheid van verschijnselen. Alles omvat alles en alles is van alles afhankelijk zonder een afzonderlijk, blijvend zelf te zijn. Hij besefte dat de verlichting in twee principes zat n.l.onderlinge afhankelijkheid en zelfloosheid. Dit eerste weten noemde hij vijiã. | ||
Tijdens zijn tweede nachtwake zag hij dat de bron van het lijden het onjuist geloof in bestendigheid en in het bestaan in een zelf voor ieder afzonderlijk is. Dit tweede weten noemde hij kamma ([[karma]]). | Tijdens zijn tweede nachtwake zag hij dat de bron van het lijden het onjuist geloof in bestendigheid en in het bestaan in een zelf voor ieder afzonderlijk is. Dit tweede weten noemde hij kamma ([[karma]]). | ||
Tijdens zijn derde nachtwake zag hij dat karma het lijden is dat de mens ervaart, dit lijden heeft een oorzaak en deze oorzaak is op te heffen. Siddhartha was bezig deze manier te ontdekken en de verlichting te bereiken door middel van juist spreken, juist handelen, juist levensonderhoud, juiste inspanning, juiste opmerkzaamheid, juiste concentratie, juiste gedachte en juist begrijpen ([[8-voudige pad]]). Dit derde weten noemde hij de [[4 edele waarheden]]. | Tijdens zijn derde nachtwake zag hij dat karma het lijden is dat de mens ervaart, dit lijden heeft een oorzaak en deze oorzaak is op te heffen. Siddhartha was bezig deze manier te ontdekken en de verlichting te bereiken door middel van juist spreken, juist handelen, juist levensonderhoud, juiste inspanning, juiste opmerkzaamheid, juiste concentratie, juiste gedachte en juist begrijpen ([[8-voudige pad]]). Dit derde weten noemde hij de [[4 edele waarheden]]. | ||