Gautama de Boeddha: verschil tussen versies

Gautama de Boeddha (bekijk bron)

Versie van 13 jun 2023 14:20

952 bytes toegevoegd , 13 jun 2023 14:20

→‎trouwen

Admin

bureaucraten, interfacemoderatoren, beheerders

5.762

bewerkingen

@@ Regel 31: / Regel 31: @@
 ===trouwen===
-Siddhartha maakte steeds meer uitstapjes, vooral naar kluizenaars, monniken en samana's die kritisch stonden ten opzichte van de brahmanen en hun eigen spirituele pad aan het zoeken waren. In Sakya waren er niet veel van deze vrije samana's, maar in het westelijke koninkrijk Kosala en het zuidelijke koninkrijk Magadha waren er veel te vinden. Siddhartha liet doorschemeren dat hij ooit naar deze gebieden wilde gaan om bij deze mannen te studeren. Zijn vader hoorde hiervan en moest denken aan de voorspelling van Asita Kaladevela dat Siddhartha een groot leider zou worden, "op aards dan wel spiritueel niveau". Sakya was een kleine republiek en Kosala had al meerdere pogingen gedaan om het land over te nemen. Als Siddhartha inderdaad een groot leider zou worden, dan liever op aards niveau, dacht Suddhodana.
+Siddhartha en Bhaddakaccãnã waren al 13 jaar getrouwd toen ze op 29-jarige leeftijd een zoon kregen, Rahula. Enkele weken tot maanden nadat hun zoon was geboren, verliet Siddhartha zijn gezin met de steun van zijn jeugdvriend Channa om een samana te worden. Volgens de legende is Siddhartha stilletjes vertrokken zonder dat iemand het wist, maar uit de Pali-canon (Majjhima Nikaya) blijkt dat dit onjuist is:
-Een bijkomende zorg was dat Siddhartha goed was in alle vakken, behalve in militaire zaken, oorlogsvoering en gevechtshandelingen. Suddhodana deelde zijn zorgen met zijn jongere broer Dronodanaraja, de vader van Devadatta en Ānanda. Deze adviseerde om een vrouw voor Siddhartha te zoeken, in de hoop dat dit zijn aandacht zou afleiden en hem strijdlustig zou maken. Pajãpati, die net bevallen was van een dochter genaamd Sundarinandã, kreeg de taak om een vrouw voor Siddhartha te vinden. Ze vond Bhaddakaccãnã, een volle nicht van Siddhartha en de dochter van raja Suppabuddha, de broer van Pajãpati. Bhaddakaccãnã was een zeer sociaal persoon die programma's opzette om armen en zieken te helpen, en ze stimuleerde haar vader om betere zorg te bieden aan de lokale bevolking.
+"Toen ik nog een Bodhisattva was, kreeg ik een gedachte: 'Het huiselijke leven is beperkend, een stoffige weg, het samanaschap is de vrije hemel. Het is niet gemakkelijk voor iemand die thuis woont om een volmaakte en zuivere heilige levenswijze te volgen. Wat als ik mijn haar en baard zou afscheren, gele gewaden zou dragen en het huiselijke leven zou verlaten om zonder huis te leven?' Dus, hoewel mijn ouders het er niet mee eens waren en met tranen in hun ogen weenden, scheerde ik mijn haar en baard af, droeg ik gele gewaden en verliet ik het huis." (Majjhima Nikaya 36, I, p.240)
-Nadat Siddhartha en Bhaddakaccãnã getrouwd waren, besteedden ze meerdere jaren aan het verbeteren van de levensstandaard van de bevolking. Siddhartha begreep echter steeds meer dat het grote lijden, zoals ziekte, ouderdom en dood, niet te vermijden was op deze manier. Door zijn voortdurende contacten met samana's begreep hij dat alleen innerlijke rust weerstand kon bieden aan dit grote lijden. Ziekte, ouderdom en dood konden niet gestopt worden, maar door ze vanuit innerlijke rust te ervaren, zou er geen lijden ontstaan. Hij wist echter niet hoe hij deze innerlijke rust kon bereiken.
+Siddhartha ging eerst naar Anupiyã, gelegen in het zuiden, waar hij een week verbleef. Vervolgens reisde hij door naar Rãjagaha, waar hij koning Bimbisara ontmoette, die later een trouwe volgeling en vriend van Gautama de Boeddha zou worden. Kort daarna vertrok Siddhartha om te gaan studeren bij Ãlãra Kãlãma. Het is niet bekend of hij deze leraar bewust opzocht of er toevallig terechtkwam. Ãlãra stond niet bekend als een grootheid op het gebied van meditatie en wordt zelden genoemd buiten de geschriften.
-In de jaren die volgden, besefte Siddhartha steeds meer dat het zoeken naar innerlijke rust eigenlijk het zoeken naar verlichting was. Hij begreep dat dit niet zou lukken zolang hij vasthield aan zijn toekomstige rol als radja. Hij voelde de druk van zijn vader om een groot leider te worden en van Bhaddakaccãnã om haar een kind te geven en vader te worden. Het
+Zijn leer omvatte een vorm van meditatie die leek op yoga, waarin het bewustzijn één werd met het oneindige. Deze methode werd "de toestand van onbegrensde ruimte" genoemd. De volgende stap was het inzicht dat de geest de bron is van alle verschijnselen, en als je dit inziet, betreed je een toestand van onstoffelijkheid ofwel leegte. Siddhartha zou dit stadium binnen een maand hebben bereikt, en Ãlãra was zeer onder de indruk. Ondertussen ontdekte Siddhartha dat hij de zoon was van een koning en Ãlãra zag in hem de ideale persoon om samen hun gemeenschap te leiden. Maar Siddhartha besefte dat de toestand van onstoffelijkheid weliswaar een diepe meditatieve staat was, maar niet de innerlijke rust bracht die nodig was om het lijden van ouderdom, ziekte en dood op te lossen. Hij verliet Ãlãra en stak de rivier de Ganges over om het koninkrijk Maghada binnen te gaan, een land dat bekend stond om zijn diverse spirituele leraren. Daar ontmoette hij asceten die geen kleding droegen en alleen van voedsel uit het bos leefden. Ze verwaarloosden hun lichaam omdat ze dat als onderdeel van het ego beschouwden, dat ze probeerden los te laten. Siddhartha vond deze methode te extreem, omdat iedereen verlichting zou moeten kunnen bereiken zonder dergelijke extremen toe te passen. Siddhartha zwierf drie jaar rond en verbleef korte periodes bij verschillende leraren. Uiteindelijk kwam hij bij Uddãlaka Ãruni terecht.
- idee om een samana te worden en verlichting te bereiken, sprak hem steeds meer aan. Een zoon zou de wens van Pajãpati gedeeltelijk vervullen en zijn vader zou een nieuwe opvolger hebben.
+In tegenstelling tot Ãlãra had Uddãlaka zijn inzichten niet verkregen door zelfinzicht, maar had hij ze van zijn vader Rãma ontvangen. Het zou leiden tot de toestand van 'zonder waarnemen noch niet-waarnemen'. In deze toestand werd ingezien dat leegte iets anders is dan lege ruimte en iets anders is dan bewustzijn. Alles wat overbleef, was waarneming en het object van waarneming. Siddhartha bereikte dit stadium in 15 dagen en merkte op dat het een zeer rustgevende en vredige meditatie was, maar dat het de problemen van leven en dood niet oploste. De rust was beperkt tot de duur van de meditatie, niet daarbuiten. Uddãlaka vond dat Siddhartha verlichting had bereikt en bood hem de leiding over de gemeenschap aan, maar Siddhartha weigerde.
 ===zijn verzaking===